Stansilaw Borowski

Stanislaw Borowski
 
Stanislaw Borowski, geboren in Moutiers, Frankrijk 1944, bekwaamde zich al vanaf zijn 21 ste jaar in glasbewerking te Krosno, Polen. In 1975 werd hij onafhankelijke glaskunstenaar en al in 1976 hield hij zijn eerste One-Man-Show. Jarenlang volgde Stanislaw Borowski zijn eigenzinnige weg in de glaskunst, zonder enige toegeving te doen aan de commercie. Hij maakte kunst, puur en zuiver, wat al snel resulteerde in internationale erkenning. Zijn werken zijn veelal surrealistisch van aard, stuk voor stuk driedimensionele sculpturen, met soms een dramatische, soms ook een karikaturale toets erin.
De Poolse glaskunstenaar Stanislaw Borowski behoort ontegensprekelijk tot de absolute wereldtop. Op gebied van graveertechnieken in glas is hij zelfs de onbetwistbare nummer één. Zijn werken zijn gegeerd over de hele wereld en alle grote galerijen die aandacht schenken aan deze kunstvorm, staan als het ware in de rij te drummen om zijn recentste werken te verwerven. Zijn kunstwerken zijn visueel en visionair en zij brengen een nieuwe dimensie in de traditionele werkwijzen. Aanvankelijk werd het werk van Borowski gekenmerkt door een dieprode, robijnkleurige laag, waarvoor het materiaal afkomstig was uit de streek waar hij in Polen opgroeide. Het samenspel tussen diverse kleuren en tinten, gecombineerd met uiterst vernuftige graveertechnieken, bracht gaandeweg verandering en de aanzet tot de typische werkwijze waarmee grootmeester Borowski als internationaal erkende ‘master in glass’ zijn wereldfaam verwierf.
Het werk van Stanislaw Borowski kan worden bestempeld als een fantasie op de realiteit. Het werd aanvankelijk in aanzienlijke mate geïnspireerd door de historische achtergronden en de politieke toestand in zijn moederland Polen. Thema’s als ellende, angst en onderdrukking staan centraal. Ze worden verweven met een fijnzinnige interesse voor de donkere en geheimzinnige aspecten van het menselijk bestaan.
Zijn werk is vaak cynisch, bitter en ontmaskerend maar tegelijk ook karikaturiserend en humoristisch. De fotorealistische voorstelling die hij gebruikt bij de afbeelding van mensen is echter geenszins blijmoedig. Begin van de negentiger jaren worden zijn werken speelser, grappiger en zelfs erotisch getint. Zijn kunstwerken zijn stuk voor stuk driedimensionale sculpturen die allemaal de stempel dragen van de ‘pièce unique’. Geen twee stukken zijn identiek. Ieder werk heeft een eigen boodschap,een eigen expressie en een eigen ziel. Meestal zijn ze versierd door middel van ultrafijne gravures, al dan niet aangevuld met etstechnieken en zandstraalgravure. Veel van zijn kunstwerken zijn opgebouwd vanuit de zogenaamde ‘graaltechniek’. Dit is het insluiten van bewerkt glas door een heldere glaslaag. Hierdoor worden de vormen en de figuren als het ware gevangen gehouden binnenin het kunstwerk.